Fanfic Yaoi's Bleach : Cutty Buddy [IchigoxAizen]
posted on 17 Nov 2008 20:11 by -t-han- in FanFic
ปล่อยร้างมานาน... ขอมาปล่อยฟิกหน่อยนะคร้าบ
Cutty Buddy [Ichigo x Aizen]
By : T-Han
ร่างสูงเฉียบกระหยิ่มยิ้ม... เขาทอดตาหวานให้หญิงสาวที่นั่งเยื้องห่างไปไม่กี่โต๊ะ ในสถานที่สลัว เคล้าด้วยเสียงดนตรีจังหวะชวนโยก คลับกลางคืนอย่างนี้เหมาะที่จะระบายความมืดมิดในใจของแต่ละคนได้ดีนัก...
หญิงสาวสวยสะพรั่งคนเดิมส่งยิ้มเซ็กซี่ตอบกลับ พร้อมกับที่ชูแก้วพันช์สีฟ้าขึ้น เขาจึงยกแก้วน้ำเมาสีอำพันตอบ แม้ไม่บอก คนที่นั่งอยู่ด้วยกันก็มองออก
“แหม คุณไอเซ็น เล็งสาวหน้าคมคนนั้นเหรอครับ”ชายผมเงินในคราบชุดสูทดุจเดียวกันกระเซ้าเล่น เจ้าของชื่อจึงเสตามาจับจ้องแทนคำตอบ พร้อมจิบเหล้าไปพลาง
“หึๆ อย่าดีกว่าครับ คนนั้นน่ะ...”อิชิมารุ งิน ส่ายหน้าที่มีรอยยิ้มกลั้นขำไปมา
“ทำไม?”ไอเซ็นเลิกคิ้วเป็นเชิงถามเลขาคนสนิท งินจึงปรายตามองคนที่กลายเป็นหัวข้อสนทนานิดหนึ่ง ก่อนจะป้องปากทำเหมือนกระซิบ แต่ก็ไม่ได้กระซิบบอกคนถาม
“แม่นั่นน่ะลูกสองแล้วครับ หึๆๆ...”งินขำไหล่สั่นน้อยๆอย่างอดไม่ได้ ฟังแล้วหน้าหล่อเหลาเป็นอันเซ็งทันที
“เรอะ ขอบใจ”เมื่อเขาเหลือบมองหน้าสวยๆที่ส่งยิ้มเชิญชวนนั่นอีกครั้ง เขาก็ตีหน้าเย็นชาใส่ให้เธอหน้างอหันหนีไปอย่างไม่ได้ดังใจ
“ฮึ...”
วันนี้เขาอยากได้อะไรสดๆมากกว่าอะไรที่กร้านโลก...
“ถ้าคิดอย่างงั้นหาในนี้ไปก็ไม่เจอหรอกครับ ฮ่าๆๆ”งินแหย่เหมือนเดาความคิดเจ้านายได้ เจ้านายคนดีจึงมอบสายตาคมกริบเป็นรางวัลให้ในความแสนรู้
ไอเซ็นถอนหายใจ ...มันก็รู้อยู่เต็มอกหรอก แต่ก็ขอหวังไม่ได้รึไง
“ไอเซ็น โซสึเกะ...”
ชายผมส้มพึมพำเบาๆ ตาก็มองเจ้าของชื่อที่เอื้อนเอ่ยออกมานิ่ง ร่างสูงโปร่งพิงหลังกับเคานเตอร์บาร์
“มีอะไรเรอะ อิจิโกะ”คนที่นั่งจิบเหล้าอยู่ข้างๆถามอย่างสงสัย
“มี เจอเหยื่อแล้ว...”ว่าพลางเหยียดยิ้มกว้าง คนที่มาด้วยกันมองตามสายตานั้นไปก็เข้าใจได้ในทันที
“คิก วันนี้เล่นของหนักเลยนี่หว่า ระวังจะกลายเป็นเหยื่อซะเองล่ะ”คนโดนเตือนใช้หางตามองเจ้าของรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มีหน้าตาเหมือนเขาทุกกระเบียดนิ้ว... จะต่างก็เพียงสีผิว สีตา และสีผมเท่านั้น
“ไม่มีทาง เงียบปากไปเลยไอ้ปีศาจขาว”แฝดคนน้องฟังแล้วเบ้ปาก ทำตาลอยขี้เกียจต่อปากต่อคำอีก
“จะทำอะไรก็ทำ”
“เออ แน่ล่ะ นี่เงิน”อิจิโกะควักเงินแบงก์ใหญ่ส่งให้น้องชายที่แบมือรออยู่
“กลับแล้วจ่ายซะด้วย ห้ามชักดาบ”สั่งเสียงเด็ดขาด ด้วยที่เป็นพี่ ก็ต้องดูแลสั่งสอนน้องขาเกนี่ให้ได้ ฝ่ายน้องชายกลอกตาไปมาอย่างเหนื่อยใจ
“เออๆๆ หยุดบ่นเป็นพ่อคนที่สองซะที เซ็งเป็ดโว้ย ไปล่ะ เสร็จกิจแล้วซื้อนิตยสารสำหรับท่านชายให้ด้วยละกัน”ว่าจบ ก็ก้าวอาดๆไปอีกทาง หายเข้าไปในฝูงคนที่เต้นเหมือนดิ้นพล่านบนกระทะร้อนๆ
“ไอ้หนังสือพรรค์นั้นไปซื้อเองสิวะ พับผ่า”คนเป็นพี่บ่นเล็กน้อย ค่อยๆยิ้มกับสิ่งที่คิดจะทำในอนาคต...
งินกลับไปก่อนแล้ว ต้องนั่งแกร่วอยู่คนเดียวอีกแล้วสิ...
“ขอโทษครับคุณลูกค้า”
“มีอะไร?”ขณะที่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่คนเดียว ก็ได้ยินเสียงเรียกข้างๆ ไอเซ็นเงยหน้ามองบริกรที่มายืนอย่างสุภาพ ในมือมีถาดที่วางแก้วเหล้าไว้แก้วเดียว
“มีคนวานให้นำเหล้ามาเสริฟ์ให้ท่านครับ”
“ใคร?”
“เขาไม่ให้บอกครับ แต่ฝากบอกไว้ว่า ‘I adore you.’ ครับ”
ไอเซ็นจ้องมองแก้วสุราในมืออย่างพิจารณา ใครกันนะ...? กวาดสายตามอง ก็ไม่เห็นจะมีใครที่ทำท่าสนใจเขาอยู่เลยสักคนเดียว แต่คิดมากไปก็เท่านั้น
“ ‘I adore you.’ งั้นเหรอ...”ทิ้งสายตาดิ่งลึกไปในสีสวยของน้ำเมาดีกรีแรง ไม่นาน... เขาก็ดื่มมันลงคอ รสนุ่มที่สัมผัสลิ้นไหลผ่านลงไป ทำให้รู้สึกดีนิดหน่อย
แต่... คิดไปเองรึเปล่านะ รู้สึกเหมือนตัวมันร้อนขึ้นเรื่อยๆ...
“อึก... อะไรกัน?”ไอเซ็นรู้สึกได้ถึงอาการประหลาดที่เกิดขึ้นในร่างกาย หัวใจเต้นถี่กระชั้น พร้อมกับที่ความปรารถนาบางอย่างค่อยๆตีรวนขมวดตัวมากขึ้นเรื่อยๆจนน่าใจหาย...
ขณะนั้นเอง ใครบางคนก็เข้ามานั่งบนโซฟายาวตัวเดียวกับเขา ทั้งที่ไม่ได้รับอนุญาต... ช่างไร้มารยาทจริงๆ
แม้จะอาการไม่สู้ดี แต่เขาก็อดจะว่าชายที่ถือดีมานั่งข้างๆเขาในใจไม่ได้ ดวงตาที่พร่าพรายส่งผลให้เขามองอีกฝ่ายได้ไม่ชัดเจนนัก
“สวัสดีครับ”
ได้ยินเสียงทักแฝงนัยบางอย่างแว่วมา...
“ไปให้พ้น...”ไอเซ็นกัดฟันเปล่งเสียงขับไล่ผู้มาเยือนโดยไม่ต้องคิดสักนิด แต่มีหรือ ตัวการที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้จะไปง่ายๆ
“เอ... ท่าทางคุณจะเมาแล้วนะครับ”พูดแล้วก็ขยับตัวเข้าชิด ถือโอกาสโอบบ่าร่างสูงทำเหมือนจะช่วยพยุง คนโดนโอบปัดมือนั้นออก ยันตัวลุกหนีอย่างทุลักทุเล
เป็นใครที่ไหนก็ไม่รู้ จะให้มายุ่มย่ามจับนู่นช่วยนี่ได้อย่างไร สังคมสมัยนี้จะให้ไว้ใจใครง่ายๆน่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก แล้วยิ่งเขามีอาการย่ำแย่แบบนี้ด้วยแล้ว... ประสบการณ์มากมายสอนให้เขาเลี่ยงที่จะยุ่งกับคนแปลกหน้าในสถานการณ์อย่างที่เป็นอยู่ โดยเด็ดขาด อีกอย่าง... เขาได้กลิ่นอันตรายที่คนผู้นั้นแผ่ออกมา แม้คิดปิดบังแค่ไหน เขาก็รู้ได้
อิจิโกะปล่อยให้ไอเซ็นเดินเซฝ่าฝูงคนไป คาดว่าคงจะตรงไปห้องน้ำ เขากระตุกยิ้มนิดหนึ่ง พึงใจในผลงาน คว้าแก้วที่เขาไหว้วานบริกรให้นำมาส่งกับร่างสูงนั่นขึ้นมาดู ในแก้วสีใสไม่เหลือของเหลวสักหยด
“หึๆ ยาตัวนี้ดีจริงๆแฮะ สมกับเป็นคุณอุราฮาร่า”วางลงกับโต๊ะกระจก... เอามือล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์สีซีด เดินช้าๆไปหาเหยื่อแผนร้ายของตน
คิดๆดูแล้ว ที่คอยเฝ้าคุมน้องชายแต่ฝ่ายเดียวคงจะไม่เหมาะ เพราะเขาเองก็เกเรไม่ต่างจากเจ้าปีศาจขาวนั่น เป็นตัวเองเสียอีก ที่ต้องที่ควรควบคุมความมืดครึ้มในใจ... เมื่อคุมไม่ได้ ก็จำเป็นต้องหาที่ระบาย... ดังเช่นตอนนี้
ปึ้ง!
ประตูห้องน้ำถูกปิดเสียงดัง ร่างทุรนทุรายทิ้งตัวนั่งบนฝาชักโครก
แฮ่ก... แฮ่ก...
มือใหญ่สั่นรัวขยุ้มผมอย่างหงุดหงิด เงยหน้าหอบหายใจแรงๆ กดเปลือกตาปิดหนักๆ ทรมานจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี ดวงตาพร่าเลือน รู้สึกเหมือนคนเสพย์ยา แต่มันต่าง... ต่างที่อุณหภูมิร่างกายกับความปรารถนาที่พลุ่งพล่าน...
จุดแสดงความเป็นชายมันตื่นตัวเต็มที่ บังคับอารมณ์ให้สงบลงไม่ได้เลย แต่จะให้มาช่วยตัวเองที่นี่ มันก็กระไรอยู่... เจ็บใจ... เจ็บใจนัก
ใครกัน บังอาจวางยาเขาอย่างนี้!!
ไอเซ็นกัดฟันแน่น คู้ตัวลง ทุบผนังห้องน้ำแรงๆหวังว่ามันจะช่วยบรรเทาความอึดอัดลงได้ ขณะที่ความอดทนจวนถึงขีดสุด สติแทบจางหาย ประตูก็ถูกเปิดออก ปรากฏร่างใครบางคนตรงหน้า คนที่กำลังอดกลั้นตัณหาที่ไม่อยากให้เกิดไม่คิดจะสนใจ ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามีใครมาอยู่ใกล้ๆ
หนุ่มผมส้มระบายยิ้มบนเครื่องหน้าหล่อเหลา ยิ้มอย่างผู้มีชัยเหนือกว่า... เขาสอดมือเข้าไปในเส้นผมนุ่ม บังคับใบหน้าคมให้เงยขึ้น ค่อยๆก้มแนบริมฝีปากนั้นช้าๆ ละเลียดกลีบปากที่ทีแรกพยายามปฏิเสธ แต่ไม่นานก็ตอบกลับอย่างดี ส่งมอบรสชุ่มหวานให้กันและกัน เนิ่นนาน... แนบนวล... หวามไหว กลีบปากแยกออกให้เรียวลิ้นสากแทรกเข้านัวเนียพันตู สติสัมปชัญญะคนกุมเกมกลับเริ่มกระเจิดระเบิดเสียเอง
เสียงครางขาดๆหายๆของร่างสูงยิ่งเร่งให้มือแกร่งของอิจิโกะ ทำการปลดเสื้อของเขาออกไปให้พ้น จากนั้นก็เลื่อนต่ำสะกิดส่วนที่เตรียมปะทุตรงเป้ากางเกง จงใจกลั่นแกล้งให้ไอเซ็นสะดุ้งเฮือก แต่สีหน้าของเหยื่อ ยิ่งขมวด ยิ่งทรมาน... ก็ยิ่งตีความปรารถนาของเขาให้กระเจิง
“อยะ... อย่า...!”แต่ไม่น่าเชื่อว่าจะยังเหลือสติพอจะปฏิเสธเขาได้ ดวงตาปรือ ริมฝีปากเผยอ เหงื่อผุดพรายเต็มใบหน้า เต็มตามตัว... ไม่บอกว่าเซ็กซี่ ก็ไม่รู้จะหาคำใดมาเปรียบไอเซ็นตอนนี้ได้อีกแล้ว
“พอฤทธิ์ยาหมดเมื่อไหร่ นายก็จะลืมทุกอย่างเอง สบายใจได้”
แต่ก็... ไม่คิดหรอกนะ ว่าที่พูดออกมาจะช่วยให้สบายใจได้น่ะ
ทางคนฟังนั้น ฟังไม่ได้ศัพท์อะไร ไม่มีสิ่งใดเข้าหัวทั้งนั้น รู้แต่ว่าอยากปลดปล่อยราคะนี้เหลือเกิน... อยากทำอะไรก็ทำไป
เมื่อเหยื่อดูจะยินยอม... แบบฝืนบังคับ อิจิโกะก็จัดให้...
เขาพาไอเซ็นตรงไปที่รถเฉี่ยวหรูของเขาที่จอดไว้ข้างนอก พลักร่างนั้นลงไปนอนบนเบาะหลัง ปิดประตูตามคร่อมทับทันที เขาแกะกระดุมเสื้อตัวเองออกบ้าง ก่อนปลดกางเกงร่างข้างใต้ไปกองที่เท้า ปรนเปรอส่วนที่แข็งขึงนั้น... กระทั่งสิ่งที่อัดอั้นทะลักทะลายออกมาเปรอะเต็มมือ
“อ๊ะ! อือ...”คนถูกกระทำปล่อยเสียงครางลอดออกเพียงเล็กน้อย มีริ้วสีแดงระบายบนวงหน้า ตาปิดแน่นสนิท ทั้งที่ไม่มีสติเหลือ แต่ส่วนลึกคงอัปยศจนไม่กล้าเปิดตาดูอะไรทั้งสิ้น มือปะป่ายกับเบาะหลังด้วยความอึดอัด เท้าเกร็งตึง
อิจิโกะเที่ยวซุกไซร้ริมฝีปากระเรื่อยทั่วลำตัว พร้อมฝากรอยจูบไว้เป็นที่ระลึก มือก็คอยลูบไล้อย่างเสน่หาตามหนั่นเนื้อแน่นมือ ผ่านหน้าท้องกระชับด้วยกล้ามท้อง และสะโพกตึง คลึงเคล้นอย่างมันมือ
ฝ่ายไอเซ็นเองก็พยายามต่อต้าน ใช้มือดันเขาออกห่าง เหมือนตั้งใจจะพลิกบทบาทกับเขา แต่มีหรือที่เขาจะยอม จับแขนนั้นตรึงเหนือศีรษะคนที่นอนราบไว้ เบียดร่างทาบคนเสียเปรียบ จูบหนักหน่วงประทับกับหน้าผากไอเซ็น
รสพิศวาสนี้ ทำเอาคนเริ่มทุกอย่างแทบคลั่ง... ค่ำคืนนี้ยังอีกนาน เขายังมีเวลากับเหยื่อในอ้อมแขนอีกหลายเพลา... ค่อยๆละเลียดเล็มชิมตักตวงจนกว่ายาจะหมดฤทธิ์ก็ไม่เลวเหมือนกัน...
ทั้งๆที่ตอนแรกก็แค่อยากกลั่นแกล้งไอเซ็นเล็กๆน้อยๆเท่านั้น เพราะได้ข่าวว่าไอเซ็นเป็นเสือผู้หญิงตัวยงคนหนึ่ง เที่ยวเกี้ยวสาวไปทั่วจนขึ้นชื่อ
ก็แค่อยากลองแกล้งให้ได้อาย
แต่ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดขนาดนี้เลย...
ให้ตาย
ทว่า... เขาชักจะติดรสกายชายคนนี้ซะแล้วสิ
FiN
ช่วยเม้นท์ติชมหน่อยนะคร้าบ ^ ^
edit @ 21 Nov 2008 19:27:00 by T-Han

สุดหูรูดมากมาย
#1 By OtaKuNG on 2008-11-21 23:47